You are here: Melodi Akçay » Archive for the ‘ANILAR’ Category
HAYATTAN GERÇEK BİR KESİT
Yıllar öncesinde, sağlıkla ilgili bir zorunluluğum karşısında çıktınız karşıma. Yanımdaki boş sandalyeye oturuverdiniz. Kısa bir sohbet başladı aramızda. Tatlı dilinizden dolayı, önceleri fark etmedim. Sohbetimiz ilerledikçe, konu konuyu açınca, gözünüzdeki siyah gözlüğü fark ettim. Mevsimlerden yazdı. Belki bundan olacak, birçok kişi gibi sizinde güneş gözlüğü taktığınızı zannettim. Ama, sohbetimiz koyulaşınca o tatlı dilinizle anlattığınız, [...]
ATİLLA ATASOY (DİLENCİYİM)
Atilla Atasoy’u tam olarak anlatmaya kalksam belki, kelimeler yetersiz ve anlamsız kalır. Geçmişten bugüne kadar gelen büyük usta. Güçlü ve duygu dolu yorumcu ve bestekar. Küçüklüğümden bu yana dinlediğim şarkıcılardan bir tanesidir. Atilla Atasoyun ses rengi, sanki dağları delecek bir etkiye sahip gibi, güçlü geliyor bana. Öncelikle ses rengine, sonra şarkılarına hayranım. Eminim benim gibi [...]
GEÇMİŞİN İZLERİNE YOLCULUK
Buram buram tarih kokan, dar sokaklar ve eski ahşap evler arasında zamana yolculuk yapmaktayım. Öyle bir zamandayım ki. Arnavut kaldırımlı dar sokaklar arasında, yaşanmışlıkların izlerini aramaktayım. Arnavut kaldırımlar arasından çıkmış otlar ve sarı papatyalar arasında, tarihin kokusunu içime çekmekteyim. Bir çeşme duruyor karşımda, bütün ihtişamıyla. Bazı yerlerinden yara alsa da, ihtişamını koruyor hala bu zamanda. [...]
ANILARIMLA YENİ YIL
Kış yüzünü iyice göstermeye başladı. Yeni yıla girmemize az bir zaman var. 2008 bitiyor,2009 geliyor. Bütün umutlarla, sevinçlerle, başarılarla, sağlıklarla, dostluklarla, arkadaşlıklarla ve hepimizin umduğu paralı günlerle birlikte. Yeni yıl umutların başlangıcıdır. Yeni yıl, bütün yıl boyunca beklenen özel bir gündür. Hava iyice soğumaya başladı. Bazı bölgelerde kar yağıyor. Soğuk havanın o ürpertici etkisi, yeni [...]
TRT’NİN HAYATIMDAKİ YERİ
Türkiye’nin ilk televizyon kanalı olarak TRT nin hayatımda önemli bir yeri vardır. Küçüklüğümden bu yana TRT deki yayınlanan küçük küçük anektotları , belgeselleri, ve müzik programlarını asla kaçırmamaya çalışırım. Çocukluğuma ait, bugün bu güzel duygulara sahipsem TRT’nin yayınladığı programlarda bunun çok büyük etkisi vardır. Bugün hala TRT izlemeye çalışıyorsam, iç dünyamı rahatlattığı içindir. Kısada olsa [...]
ATILAN KAZIĞIN BEDELİ(HİKAYE)
1970 yılının sonbaharında Erkan, genç bir delikanlı olduğu ve hayatı yeni yeni tanımaya başladığı sıralarda, bulunduğu şehirden arkadaşının teklifi üzerine, başka şehre iş bulmak için yolculuğa çıkmıştı. Erkan, Anadolu nun küçük, uçsuz bucaksız bir köyünde oturuyordu. Yakınlarındaki bir ilçede, ağabeyleriyle birlikte küçük bir şekerci dükkanı işletiyordu. Bu şekerci dükkanı, babasından kardeşleriyle birlikte ona da yadigar [...]
ARKASI YARINLAR
Çok kanallı televizyonların hakim olmadığı zamanlarda insanlar, radyodan arkası yarın ve radyodaki olan bütün programları dinlerlerdi. Neredeyse tüm Türkiye, bu programlara kilitlenirdi. Yüzlerini göremediği, sadece seslerini duyduğu bu kişilerin, söyledikleri şarkılarla ve anlattıklarınla bambaşka dünyalara dalarlardı. Şimdiki gibi, televizyonun görselliğinden daha çok, radyolardaki arkası yarınlar, radyo tiyatroları, mikrofon da tiyatro gibi skeçler, bizleri daha fazla [...]
TÜKENMEYEN SEVDA
Nazım Bey Amca; okumuş, kültürlü, emekli bir bankacıydı. Eşi Münevver Hanım da, emekli bir öğretmendi. Her ikisi de emekliliklerinin tadını çıkarmaya çalışıyorlardı. Her sabah erkenden kalkar, oturdukları evin balkonunda çaylarını yudumlarken seyrederdim onları. Evimizin tam karşısında, eski bir köşk te oturuyorlardı. Onları seyretmek bana, büyük bir haz ve huzur veriyordu. Sevgileri, saygıları yıllardır sürüyordu. [...]
KARAKÖY İSKELESİ: GENÇLİĞİMİN HİKAYESİ
İnsanların, sadece canlılara sevgisi ve hayranlığı olmaz. Bir eve, bir sandala, bir vapura, denize, bir çay bahçesine, orada içilen bir bardak çaya, parka, doğanın hakim olduğu her yere hayranlığı olabilir. İşte! Benimde yıllar öncesinden, çok ama çok gençken başlamıştı. Karaköy ve Kadıköy Haydarpaşa iskelelerine hayranlığım. Yolcuların iskelelere gelip vapurlara inip binmesine, martıların gökyüzünde dans edişlerine, [...]
İŞTE! ANNEM NEW YORK TA
Beklenen gün, nihayet gelmişti. New york a doğru yola çıkmak üzereydik. Son bir kez alacağımız eşyalarımızı kontrol ettikten sonra, bir taksi çağırdık. Evin merdivenlerinden inerken annemin hala newyork a gideceğine inanamadığını görüyordum. Heyecanlıydı. Onun telaşı bana da yansıyordu. Aynı zamanda, tıpkı bir çocuk gibi sevinçliydi. Taksi gelmişti. Newyork yolculuğumuzun ilk aşaması böylece başlamıştı. Erkenden hava [...]