HASRETLÄ°K OTOBANI

Yine bir yolculuÄŸa
Yeni hasretlere
Yeni kavuşmalara hazır bu gece
Hasretlik Otobanı
Vızır vızır geçiyor
Otobüsü kamyonu
Vakit gece yarısı olmak üzere
Yollar ıssız, yollar tenha
Ä°n cin top oynuyor
Otoban sokaklarında yine bu gece
Sönüp sönmemek arasında bir sokak lambası var
Altından bir adam geçiyor
Issız yolda tasmasından yakaladığı köpeğiyle
Öteki elinde bir kese kağıdı tutmakta
İçinde belki bu akşamlık nevalesi
Belki de demlenecek ÅŸiÅŸesi var
Köpek sesleri geliyor ta uzaklardan
Gelip geçen arabaların seslerine karışıyor
Yankılanıyor gecenin karanlığında hasretlik otobanından
Yalnız değil hasretlik otobanı
Arkadaş oluyor vuslata giden yüreklerin arabaları
Taş basamaklı merdivenden bir kadın çıkmakta
Yaşı elli ellibeş civarlarında
Ürkek ve korkak adımlarla
Arkasına dönüp bakmalarıyla
Belli ki bir yerlere yetişme telaşında
Gecenin bu karanlığında
Mozaik taşlarıyla süslü
Perdesi rüzgarla havalanan bir evde
Benim gibi uykusuz yürekler var bu gece
Çay demlemişler keyifle içecekler
Pencerelerindeki menekşe çiçekleriyle birlikte
Bir kedi sokağın köşesini dönmek üzere
Yavaş ve ağır adımlarıyla
Sallana sallana kıvrak endamıyla
Boş sokakları mesken bilmekte
Pencereler kapkaranlık
Hasretlik otobanı gece gündüz aydınlık
Yine uykum kaçtı bu gece
Bütün insanlar, bütün bu hayat
Nereye gitti bu gece
Bir gün daha akıp geçti
İyisiyle kötüsüyle
Şimdi uyuma zamanı
Uykuya hasret gözlerle
Hasretlik otobanı yeni yolcularını beklemekte

Yazan : Melodi AKÇAY