HERKESİN BÖYLE BİR ANNESİ OLMALI

Yıllarının böyle çok hızlı bir şekilde geçmesine katlanamıyordu annem. Çocukluğu ve genç kızlığı hala durur yanı başında.

Her sabah onlarla kalkar; merhaba der hayata!
Yüzündeki ve gözlerindeki parlaklığı ; kalbinin ve ruhunun derinliklerinden her sabah çıkarır. Takar sevgi maskesini yüzüne.

Keşke! Herkes annem gibi dünyaya gülümsese ışıldayan gözleriyle.

Kahkahalarla gözyaşı geldi mi gözlerinden, içini çekerek kapar gözlerini, seyreder; yüreğindeki düşlerini.

Doğrusunu isterseniz; o andan itibaren gerçek dünyanın dışında yolculuğa çoktan başlamıştır annem.

Birkaç dakika gözlerimin içine baktıktan sonra, garip bir sessizlik olur aramızda. Bunun adı telepatidir. Kısık bir ses konuşmaya başlar içimizde. İyi ki benim kızımsın! İyi ki benim annemsin! der her sabah bu güzel ses içimizde!

Annemim gülümsemesiyle kaç kişinin mutlu olduğunu tahmin etmek güçtür. Benim annem gözleriyle konuşan, yüreğiyle yaşayan biridir.

Ben o sırada koca günü düşünürken, annem yanıma oturmuş saçlarımı okşuyordur. O vakitten sonra, saklanırım koca gün onun sevgisinin arkasına.

Durgun denizler gibi sakindir. Onun yanına uğrayanlar sakinliği yaşar gönül limanında.

Sonra, başlar hayata karşı ilk senaryosunu yazmaya!

Kaya gibi sert olmayı öğretmiştir yıllar ona. Ama, yüreğinin bir köşesinde pamuk kadar yumuşak kırılganlığı hazırdır onu bir anda yıkmaya.

Fakat bakmayın siz söylediğime ,onu kolay kolay bir şey yıkamaz. Gurur duyduğum tek yanı da budur.

Dimdik başı öndedir her zaman. Gururun altın kadar değerli olduğunu, kimi zamanda boş gururun karın doyurmadığını öğretti çocuklarına bunca zaman.

Hani insanın düşlerinde yarattığı bir kahramanı vardır ya! O kahramanlar hep iyi ve güzel olurlar. Bizim ilişkimizde annemle böyle bir şey işte.

Entrikadan, hileden hiç hoşlanmaz. Hele de arkasından zafer kazanmış gibi iş çevirenler olursa, zaferin şerefine kaldırdıkları kadehleri onlara doğru başlar sürüklemeye.

Hayatta kendinden emin olmanın nasıl bir şey olduğunu, fakat her zaman aralanacak bir açık kapı bırakılması gerektiğini savunur.

İdeallerin insanı yaşatmak, umut etmek için yeterli olduğunu, fakat; günü geldiğinde de bir ideal, umut uğruna tükettiğimiz onca zamanın kaldırım kenarlarında oluk oluk yağmur suları gibi boşa akmasına benzetir.

Bir şeyin peşinden koşar benim annem. Bir yanlışını gördü mü bir kalemde siler annem!

Ölümsüz sevdaları, imkansız denilen aşkları ve duyguları sığdırır kalbine. Bir gün bakar; yarım kalmış üzgün sevdalarına, ve aşklarına.
Sonra yeniden sarılır, canla başla yeni doğan bebekler gibi sevdalara!

Umut duygusu annem için üretilmiştir. Umut = Annem; Annem = Umuttur.
Çünkü; umut annemle bizim olduğu kadar hepimizin tutunacak tek dalıdır.

Yazan : Melodi AKÇAY