MEHMET AKİF ERSOY HAYATI ESERLERİ ŞİİRLERİ

İstiklal Marşımızın yazarı şairimiz Mehmet Akif Ersoy 1873 yılında İstanbul’da doğmuştur. Tahir Efendinin oğludur. Küçük yaşta kuvvetli bir din eğitiminin yanı sıra Arapça, Farsça öğrendi. Fatih Rüştiyesini, İstanbul İdadisini bitirdikten sonra, Halkalı sivil Yüksek Baytar Mektebinden birincilikle mezun oldu (1889). Rumeli, Anadolu, Arnavutluk ve Arabistan’da görev aldı (1894-1898). Arkadaşı Eşref Edip’le “Sırat-ı Müstakim” , “Sebil-ür Reşad” dergilerini çıkardı. Halkalı Yüksek Ziraat Mektebine Edebiyat fakültesine müderris olarak, edebiyat okuttu. Birinci dünya savaşında Almanya’ya inceleme gezisine gönderildi (1915). “İslam Birliği” gayesiyle Arabistan’a gitti. Kurtuluş Savaşında Anadolu’ya geçti. Birinci Büyük Millet Meclisi Burdur milletvekili seçildi (1920-1923). İstiklal Marşını yazdı (1921). Abbas Halim Paşanın davetlisi olarak Mısır’a gitti. Kahire’deki Cami-ül Mısriyye üniversitelerinde Türk Edebiyatı okuttu (1925-1936). Tedavi için döndüğü İstanbul’da 27 Aralık 1936 yılında siroz hastalığından vefat etti. Mezarı Edirnekapı Şehitliğindedir.

Mehmet Akif Ersoy; toplumsal yaşantımızı kendi zamanına kadar hiç kimsenin işlemediği tarzda, kudrette mısralara döken, sanatını tolumun görevine veren bir şairdir. Yaşadığı günlerin aktüel konularını ustalıkla “ fotoğraf gerçekliği” ile diyebileceğimiz bir tasvir gözlemi içerisinde halkın diline yakın kişisellik taşıyan bir üslupla işler. Yaşantısı boyunca inançlarından en küçük bir ayrılık göstermez. Batının Türk topraklarına saldıran emperyalist kuvvetlerine karşı İslam dünyasının uyanması bir “İslam birliği” kurması düşüncesini bayrak edinir. İslam ülkelerindeki cahilliğin yoksullukla geriliğin batıdan faziletin birleşmesi gerektiği inancındadır. Mehmet Akif Ersoy; şiiri ideolojik bir gayenin görevcisi sayar. Aklın ve zamanın gereklerine göre bilimle dinin uzlaşmasını tüm Müslümanların “ bir aile efradı” gibi birleşmesini ister. Aruz ölçüsünü hayret edilecek bir ustalıkla Türkçenin inceliklerine uygun bir söyleşiyle uygular. Lirik- epik şiirlerinde ilhamını gerçek hayattan, lirik-didaktik şiirlerinde ise konularını din kaynaklarından alır. Mehmet Akif’e göre edebiyat, ahlaksal, toplumsal faydayı gaye edinmelidir. Şiirlerinde o günkü Türk toplumunu yansıtmakla beraber, mısralarına yaşadığı günlerin izlenimlerimi kahramanlıklarını en geniş açıdan alır.

Mehmet Akif Ersoy; şiirlerini genellikle Safahat adını verdiği yedi kitapta toplar. Manzum bir önsözden sonra Hasta, Meyhane, Seyfi Baba, Kocakarı ile Ömer Dervas, Mahalle Kahvesi, Bebek Yemişçi İhtiyar manzumelerinin yer aldığı safhalar.

ESERLERİ :

Safahat (safhalar, 1911)
Süleymaniye Kürsüsünde (1912)
Hakkın Sesleri (1913)
Fatih Kürsüsünde (1914)
Hatıralar (1917)
Asım (1919)
1918-1933 yılları arasında yazdığı Bülbül, Leyla, Gece, Secde, Resmim İçin gibi şiirleri ile kıtaları ile birlikte kırk iki şiirinin yer aldığı yedinci kitap Gölgeler (1933)