NAPOLİLİ BALIKÇI TONİ MANCİNİ VE BEN 2. Bölüm

BU YAZININ ÖNCESİ İÇİN TIKLAYIN

Toni Mancini benim için bir deha ve gizli bir hayatın açılan kapısıydı. Bundan hiç kuşkum yoktu. Bu yüzden ona güveniyordum. Bana karşı ilgisine benim tarafımdan bir türlü karşılık bulamamıştı. Fakat kararlı ve bu duruma meydan okuyan bir tavrı vardı. Bu konuda beni hiç zorlamadı. Çünkü her şey ve arkadaşlığımız yolunda gidiyordu. Bende, o da aramızda bizi birbirimize bağlayan bağın, sonsuza kadar bu şekilde sürmeyeceğini bir gün aşk konusunda yollarımızın kesişeceğini ikimizde biliyorduk. Bu konuda yanılmayacaktım. Arkadaşlığımızı aşka dönüştürmeden önce Toni Mancini bilmediğim şeyleri öğretiyor, kendimi geliştiriyordum. Hukuktan mezun olmasına bir sene vardı. Bir yandan aile mesleği balıkçılık, diğer yanda hukuk her ikisini de hayatında yer vermek istiyordu. Bazen onunla senin gibi şakacı, küstah ve yerinde duramayan biri nasıl olacakta avukatlık yapacak diye dalga geçerdim. Bana güler ve hep aynı cevabı verirdi. Bir insanın amacı varsa, bu şansı değerlendirebilecek kadar güçlüdür demektir derdi inatla. Bir süre gözlerimin içerisine baktıktan sonra bak! göreceksin, nasıl avukat olacağım der ve sözlerinden hayatında hep olacağımı anlardım.

Bana birçok konuda yardımcı olmuştu. Yabancı bir ülkede oda benim gibi yabancıydı, fakat burası onun dünyasıydı. Benim dünyam ailemin yanıydı. Bir gün bu ülkeden gidecektim. Buraya belirli bir amaç için gelmiştim. Biriktirebildiğim kadar paralarla buralarda fazla kalmadan ülkeme dönecektim. Fakat olmadı. Bir buçuk sene boyunca hasret dolu geceler geçirdim. Bu süre zarfında tek bildiğim, tek inandığım kelime hasret oldu. Bana bu konuda hiç kimse yardımcı olamıyordu. Çalıştığımız fabrikadan kolay izin verilmiyordu. Almanya’daki yaşamımdan memnun olmamaya, ruhen bozulmaya başlamıştım. Beni mutlu eden Toni’nin yanında bile derin düşüncelere dalıyordum. Hasretlik bedenen ve ruhen çöküntü yaratmıştı üzerimde. Bir hafta sonra Toni, hukuktan mezun oluyordu. Ailesiyle ve sevenleriyle birlikte mezuniyetinin şerefine eğlence düzenlemişti. Onunla olmaktan ne kadar mutlu olsam da, artık hiçbir yerde fazla kalamıyor, mutlu aile tablosu beni incitiyordu. Toni’yi en mutlu gününde yalnız bırakacak ve davetine eşlik etmeyecektim. Bu konuda karalıydım. Yoğun duygular altında onun gecesini berbat edebilirdim. Beni delicesine seven bu adam, bir gün iş çıkışı aniden karşıma dikildi. Korkunç bir öfkeyle
– Böyle davranmaya devam edersen sana hiçbir konuda yardım edemem. Seni anlamıyor değilim. Sen, benim hayatımsın ve hayatımın içinde sana daima yer var diyerek elindeki ceketini omzuna atarak her ne olursa olsun seni bekliyor olacağım diyordu.
İlk defa kibirli ve şakacı bu adamın bu kadar sinirli halini görmüştüm. Beni o kızgınlıkla kendime getirmişti.

Bir hafta sonra güneş batmak üzereyken partisinde oldum. Beni sımsıcak bir gülüşle karşıladı. Bir an bile tereddüt etmeden belime sarıldığı gibi dans etmeye başladık. O kadar saftı ki, benden vazgeçeceksin diye çok korktum dedi üzgün bir tavırla. Dansımızı yarıda keserek elimden sıkıca tuttuğu gibi, beni evlerinin salonuna götürdü. Ve, ceketinin cebinden çıkardığı bir adet uçak biletiyle beni şaşkına çevirdi. Benim için izin almıştı. Gözlerinde sevincin yanında buz gibi bir ifade taşıyordu. Ses tonu titriyordu. Birden gülümsemeye, ardından ağlamaya başladık. Gözlerimizden akan gözyaşları mutluluğun habercisiydi. Masaya bıraktığı içkisinden bir yudum alarak
– Hadi ülken ve ailen seni bekliyor. Şimdi gitme zamanı diyerek bu kibirli adam bir kez daha yüreğimi okşamıştı.

Sevincimi gördükçe mutlu oluyor, fakat yüzüne yansıyan endişesini ne kadar umursamamaya çalışsa da belli ediyordu. Defalarda boynuna sarılıp ona teşekkür ettim. O geceyi ben sevinç içerisinde geçirirken, Toni bir daha dönmeyeceğim korkusuyla ara sıra gülümseyerek, ara sırada da hüzünlü gözlerle bana bakarak eğleniyor gibi davranıyordu. Beni kaybedeceğinden çok korkuyordu. Toni’ye bu konuda söz veremiyordum. Bu durum belki girdiğim bu amansız hayatsız mücadelesinden pes edebilir ve ailemin yanında kalabilirim düşüncemden kaynaklanıyordu. Bu düşüncelerle ona yaklaşamıyor, hayal kırıklığına uğratmak istemiyordum.

Ertesi sabah beni ülkeme yolcu etmeye gelmişti. Hiç kıpırdamadan gözlerimin içerisine bakıyor, geri geleceğin günü sabırsızlıkla bekleyeceğim diyordu. Toni Mancini’nin bana yapmış olduğu sürprizi, geri dönmem için yeterli bir sebepti. Beni uğurlarken son bir kez arkasına dönüp baktığında yüzündeki gülümseme kaybolmuştu.

Ülkeme ve ailemin yanına binbir sevinç içerisinde geldim. Sanki bir hayal dünyasındaydım. Annem ve ağabeyimle bir buçuk senenin özlemini doyasıya çıkardık. Birçok konudan konuştuk. Fakat onlara daha söyleyecek çok şeylerim vardı. İçimde nasıl bir duygu olduğunu artık biliyordum. Uçağım İstanbul’a iner inmez Napolili Balıkçı Toni Mancini’yi sevdiğimi anladım. Bu konuyu ailemle paylaştım. Tepki göreceğimi hiç düşünmemiştim. Ve onlardan beklediğim kadar büyük bir olgunlukla beni karşıladılar. Onların onayını almış olmanın huzuruyla, iki gün sonra Münih’e geri dönecektim. Ağabeyime küçük bir tekne alabilecek kadar para biriktirememiştim ama, kendi istediği bir şeyi alabilecek kadar, ona paramı mutlulukla emanet ettim. Benim güzel, cesur ağabeycim. İki gün boyunca ailemin yanından hiç ayrılmadım. Almanya’ya gitme vaktim yaklaşmıştı. Annem derin derin nefesler alıyor, bin tembihler içerisinde beni yolcu etmeye hazırlanıyordu. Yanlarında bir buçuk senenin hasretini geçirebilecek kadar kalamamıştım fakat, o güzel yüzlerini görmek, artık bu hayat yolculuğunda uzun bir süre bana yetecekti.

Bu kez trenle gittiğim Almanya ya, uçakla dönüyordum. Şimdi içimdeki boşluğu dolduracak adamın yanına gidiyordum. Kaderimde, benim Almanyalara gelip Toni’yi tanımak ve bu uğurda hayatla girdiğim mücadelem varmış. Almanya’ya vardığımda Napolili balıkçım beni karşılamaya gelmişti. Bana herhangi bir şey söylemeden sımsıkı sarıldı. Ve gülümsedi. Endişesi kalkmış, rahatlamıştı. Onun kibirli ve şakacı halini seviyordum. Bir anda ona kavuşmanın sarhoşluğuyla seni seviyorum dedim. Gözlerimi ondan alamıyordum. Toni Mancini önce elimden sıkıca tuttu ve gözlerime bakarak benimle evlenir misin? Dedi telaş içerisinde. Onu yeniden bulmuştum. Bu kez, duygularına karşılık verecektim. Bir buçuk senedir bizi birleştirmeyi bekleyen kader, havaalanını bekliyormuş meğerse. Hiç tereddüt etmeden bana dünyada tadılması gereken güzel duyguları yaşatan Napolili balıkçımın duygularına heyecanla karşılık verdim.

Beni Türkiye’ye uğurlarken ceketinin cebinden çıkardığı biletin yerinde, bu sefer bir yüzük vardı. Güzel duygularımla parmağıma takmasına izin verdim. Tirtir titriyordu. Gözleri benden başka bir şey görmeyecek kadar şaşkındı. İnanamamıştı bana. Sonunda teslim olmuştum onun aşkına. O şaşkınlıkla
– öyleyse hızlı hareket etmemiz gerekiyor demiş ve bir ay sonra Napolili Balıkçı Toni Mancini’yle evlenmiştim.

Bir amaç için geldiğim Almanya, hiç aklıma gelmeyeni yaşatmıştı bana. Tanrı biliyordu ki, ben buraya Toni’yi bulmak için gönderilmiştim. Onu ilk gördüğüm andan itibaren Münih’te kaderimin değişeceğini anlamıştım. Onun yanında güvende ve huzurluydum. Yıllar içerisinde beş çocuğumuz oldu. Almanya artık bizim yuvamızdı. Arkadaşım Toni en yakın dostum ve eşimdi. Toni, evliliğimizin ilk yıllarında birkaç sene avukatlık yaptı. Fakat bir gün Napoli’ye geri dönmek ve orada yaşamak istediğini söyledi. Hiç düşünmeden çocuklarımızıda alarak Napoli Capri’ye yerleştik. Arada bir çocuklarımızı Türkiye’ye ve Almanya’ya büyükanne ve büyükbabalarının yanına ziyarete gönderiyor, fırsat buldukça da ikimiz gidiyorduk. Aşkın vatanı olmayacağını Toni’yle evlenerek anlamıştım.

Toni ve ben Capri’de yine bir balıkçı halinde balık satarak, Toni’nin büyükannelerinden kalan üzüm bağları ve zeytin ağaçlarıyla dolu evde oturuyor ve her ne dendir son zamanlarda bir huy edindi Balıkçı Toni, ara sıra geceleri küçük bir sandalla balık tutmaya denize çıkıyor. Bu gece evliliğimizin yirminci yılını kutlayacağız. Onun adına yazmış olduğum Napolili Balıkçı Toni Mancini ve Ben kitabımı armağan etmek üzere, her balıkçı eşi gibi bende eşim Toni’nin denizden eve geri dönmesini bekliyorum.

Yazan : Melodi AKÇAY