payday loans Car insurance

Anne Baba Kurallar Koyarken Nelere Dikkat Etmeli

Yayın Tarihi: 12 Ağustos 2011 Cuma Saat: 0:54

Anne Baba Kurallar Koyarken Nelere Dikkat Etmeli

Bebekliğinden itibaren çocuklara sınırları ve kuralları öğretin; uyku, yemek, tuvalet, temizlik, özbakım gibi konularda bir düzen oluşturun.

Çocuğunuzun her türlü ihtiyacını karşılayabileceği şekilde büyümesine özen gösterin. Becerileri geliştikçe her türlü ihtiyacını karşılayabilir hale gelecektir. Böylece kendi sorumlulukları konusunda fazla uyarmanız gerekmeyecek ve itaat problemi yaşama olasılığınız azalacaktır.

Kurallar önceden belirlenmelidir. Öncesinde konuşulmamış, beklenmedik istekler çocuklarda kaygı uyandırır ve söyleneni yapmak istemeyebilirler. Bunun yerine önceden belirlenmiş kurallarla ilgili uyarı yapmak çocuklar üzerinde daha etkili olmaktadır.
Kurallar mümkün olduğunca açık ve net olmalıdır. Çocuğunuzdan nasıl davranmasını beklediğinizi belirtmeniz çocuğunuzun uygun davranma olasılığını arttıracaktır.

Kurallar tutarlı olmalıdır. Sizin tutarlı olduğunuzu gören çocuğunuz sizin sözünüzü dinlemeye daha istekli olacaktır.
İstediğiniz gibi davrandığında ve sözünüzü dinlediğinde onu ödüllendirin. Ödülün “aferin, sözümü dinlediğin için seninle gurur duyuyorum vs.” gibi sözel ödül olması çocuğu daha fazla motive edecektir. Annesi ve babası tarafından kabul gördüğünü ve davranışının beğenildiğini gören her çocuk aynı davranışı tekrarlamak isteyecektir.

Çocuğunuzla iyi iletişim kurmanız önemlidir. Çünkü ancak iyi iletişim kurduğunuzda çocuğunuz sizi dinlemeye ve istediğinizi yapmaya istekli olacaktır. Aksi halde “söz dinlememek” anne-babaya duyulan öfkenin bir ifadesi olarak ve anne-babaya bir tepki biçiminde ortaya çıkan bir sonuç olabilir.

Evde kural koymanın öneminden bahsederken kuralların önceden belirlenmesinin gerekliliği de unutulmamalıdır. Çocuklar ne zaman nasıl davranmaları gerektiğini önceden bilmeye ihtiyaç duyarlar ve birden bire ortaya çıkan bir talebe cevap vermek konusunda çok istekli olmazlar. Bu durumda anne-babanın sözlerini dinletmek için biraz daha sert bir uyarıya ihtiyaçları olacaktır. Bu da çocuk ve anne-baba arasında başka problemlerin yaşanmasına sebep olabilir. Oysa zaten kural olan ve çocuğun bildiği bir şey hatırlatıldığında bu söyleneni çocuklar bir tehdit ve rahatsız edici bir şey olarak algılamayacakları için söylenene itaat edeceklerdir.

Çocukların kuralları öğrenmesini ve kurala uymalarını zorlaştıran başka bir durum da kuralların tutarsız bir şekilde uygulanmasıdır. Yapılması yasak olan bir şey başka bir gün kabul ediliyorsa çocukların bu kuralı kural olarak benimsemeleri zor olacaktır. Anne-baba böyle bir durumda çocuğun “söz dinlememesini” olağan karşılamalıdırlar. Çocuk daha önce benzer bir davranışlarının anne-babası tarafından kabul gördüğünü söyleyebilir ve bu yeni yönergeye itaat etmeyecektir. Üstelik bu tutarsızlığı fark ettiği için anne-babasının başka konularda söylediklerine uymakta da problem çıkarabilir.

Etiketler:

ANNEME KISA BİR MEKTUP

Yayın Tarihi: 30 Eylül 2010 Perşembe Saat: 20:23

ANNEME KISA BİR MEKTUP

Yine yağmur yağıyor. Günler geçip gidiyor; ben yine farkına varamıyorum. Tamamlanmak isteyen yarım kalan bir şeyler var içimde. O yarımlık nedir bilemiyorum. Belki pişmanlık, belki özlem. Ben yine pencereden yağmuru seyrediyorum. Kafamın içinde birçok düşünce dolaşıyor, “ Beni düşün ! Beni düşün ! diye diye”

Nedir bu tamamlanmayan garip duygular anne. Ben yine seni düşünüyorum. Hatırlıyor musun o eski günlerimizi? Şimdi aklıma geldi. Ne çok severdik yağmurun yağışını seyretmeyi. Peki ! Bu yağan yağmura karşı şimdi içimdeki hüzün niye?

Elimde bir fincan kaynar limonlu ıhlamur, okunmayı bekleyen yarım kalan kitabım oturdum kaloriferin köşesindeki o geniş koltuğa ayaklarımı ısıtıyorum. Ara ara çok canım yanıyor anne. Ayaklarımı geri çekiyorum. Ayaklarımın acısı geçiyor da, şu hüzün niye geçmiyor anne? Niye çoğu şeyi yarım bırakıyorum?

Dedim ya anne , içimde yarım kalan tamamlanmayan bir şeyler var. Beni durmadan “tamamla tamamla” diye çağırıyorlar. Çağırıyorlar da anne ! Nereye?

Şimdi yanımda olsaydın diyecektin “ Senin yüreğine kızım; yüreğine?

Yüreğime de anne? O yürek niye böyle hep rölanti de. Birçok şeye çare bulabiliyorum da içimdeki bu yarım kalmışlıklara, yaşanmamışlıklara neden çare bulamıyorum. Hadi! Her çözülmemişliğin cevabını söylediğin gibi, bununda cevabını söyle! Söyle ki uçurumun kenarında olan umudum da kırılmasın. Bilirsin seni dinlerim. Büyüğüm olduğun için değil. Seni sevdiğim ve sana inandığım için anne! Sen doğrusun.  Çünkü bendeki yanlışlar doğrularımı da hep götürüyor anne!. Oysaki senin yanlışların bir enkaz yaratmıyor anneciğim..

Sana çok ihtiyacım var. O tombiş yanaklarından kokunu içime çekerek ; seni ısırarak öpmeyi özledim. Ne Olur Gel …..

Yazan : Melodi AKÇAY

Etiketler: