Ümitsizliğin Çok Tehlikeli Bir Duygu Olduğunu Bu Şiirde Görebilirsiniz
Yayın Tarihi: 22 Nisan 2012 Pazar Saat: 18:15Ümitsizliğin Çok Tehlikeli Bir Duygu Olduğunu Bu Şiirde Görebilirsiniz
| Atiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmak | |
| Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak… Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak. Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle. Ä°mânı olan kimse gebermez bu ölümle: Ey dipdiri meyyit, ´Ä°ki el bir baÅŸ içindir.´ Davransana… Eller de senin, baÅŸ da senindir! His yok, hareket yok, acı yok… LeÅŸ mi kesildin? Hayret veriyorsun bana… Sen böyle deÄŸildin. Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz? Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz? Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın? Esbâbı elinden atarak ye´se yapıştın! Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan Tek bir ışık olsun buluver… Kalma yolundan. Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk! Ey elleri böÄŸründe yatan, ÅŸaÅŸkın adam, kalk! Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın? Ye´s öyle bataktır ki; düÅŸersen boÄŸulursun. Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun! Azmiyle, ümidiyle yaÅŸar hep yaÅŸayanlar; Me´yûs olanın rûhunu, vicdânını baÄŸlar Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez… En korkulu câni gibi ye´sin yüzü gülmez! Mâdâm ki alçaklığı bir, ye´s ile sirkin; Mâdâm ki ondan daha mel´un daha çirkin Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman, Nevmid olarak rahmet-i mev´ûd-u Hudâ´dan, Hüsrâna rıza verme… Çalış… Azmi bırakma; Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma! Evler tünek olmuÅŸ, ötüyor bir sürü baykuÅŸ… 14 Mart 1913 |
|
. |
|
Mehmet Akif Ersoy Åžiirde yer alan bazı kelimelerin anlamları Ati: Gelecek Meyyit:Ölü Esbab: Sebep. Sebepler.Bir ÅŸeyi gerçekleÅŸtirecek olan ÅŸeyler. Ziya: Işık Âlem Hakk-ı hayâtın:Hayat Hakkı Ye´s: Ümitsizlik. Karamsarlık Me´yûs: Kötümser. Karamsar me´mûl: ,mümkün |
ünyaGRÄ° HAYATLARDA KAYBOLMAK
Yayın Tarihi: 02 Şubat 2012 Perşembe Saat: 3:00Yağmurlu bir akşamda, camdan dışarı bakıyorum. Karşımda duran bir ben var. Bana dikkatlice bakıyor. Gözlerini gözlerimden kaçırmadan. Ürkek, mahsun ve pişman bir şekilde. Ağlamak istediği gözlerinden belli oluyor. Gözleri dolmuş boncuk boncuk gözyaşları akmak üzere, gözpınarlarının ucunda bekliyor. Bakışlarında bir hüzün, bir mahsunluk ve bir pişmanlık var. Gözlerindeki hüzün içimi yakıyor. Sanki, neden diye sorguluyorlar. Birden boynunu büküp, dudak kıvrımları, gözlerindeki hüzne pişmanlıkla katılıyor. Çaresi olmak, ona yardım etmek, yüreğine dokunmak istiyorum. Ona doğru bakıyorum. Ben buradayım. Korkma, pişman olma diyorum. O, birden bana doğru bir bakış atıp, yarı alaycı şekilde gülümsüyor. İnanmadığı belli oluyor.
Karanlığa doğru bakıp, bir boşluğa bırakır gibi ruhunu bırakıyor. Mutsuz ve üzgün olduğu gözlerinden ve yüz ifadesinden net bir şekilde belli oluyor. Ama, o gözleri var ya, her şeyi bir bakışla anlatıyor. Aniden başını gökyüzüne doğru kaldırıp, karanlık içerisinde birbirine çarpan şimşeklerin sesinden irkiliyor. Havanın gri rengi, şimşeklerin çakmasıyla birlikte onu korkutuyor. Ve bana doğru tekrar bakarak, sende benim gibi korkuyor musun? Gri olmuş hayatlarda kaybolup gidiyor musun? Diyor. Ve gözpınarlarının ucunda bekleyen gözyaşları, yağmura karışıyor.
Tutamıyorum. Susturamıyorum onu. Akıp gitmesine izin veriyor. Ağlamasına daha fazla dayanamıyorum. Ağlama, yüreğin yansada ağlama diyorum. Birden bana doğru ağlamaklı gözlerle bakarak, pişmanlık ve çaresizlik karşısında, masumiyetimi yitirmek üzereyim. Bak sen de üzgünsün, seninde gözlerinde mahsunluk ve pişmanlık var. Sen neden ağlıyorsun. Ben dışarıdayım ve soğuktayım. Islandım ve üşüyorum. Sen ise, sıcacık evinde neden üşüyorsun? diyor. Şimdi senin odanı aydınlatan ışığın, bana doğru duruyor. Ben; karanlıktayken, aydınlığa doğru bakıyorum. Oysa sen, ışığın seninle birlikte var olduğu halde, karanlığa doğru bakıyorsun. Neden? Neden? Aydınlığa doğru dönüp bakmıyorsun? Ben karanlıklar içerisinde, bir yudum umut ararken, sen neden aydınlıkta umutlarını yitiriyorsun? Diyor.
Ve ellerini bana doğru uzatarak, ellerimi tut! Benim kaçırdığım aydınlıkları, sen karanlığa çevirme diyerek, beni düşüncelerimden uyandırıyor.
« Previous Entries