ZİYA OSMAN SABA HAYATI ESERLERİ ŞİİRLERİ
Yayın Tarihi: 13 Şubat 2012 Pazartesi Saat: 9:00Cumhuriyet sonrası Yedi Meşalecilerden olan şairimiz Ziya Osman Saba 30 Mart 1910 yılında İstanbul’da doğmuştur. Galatasaray Lisesinden sonra Cumhuriyet Gazetesi muhasebe servisinde çalıştı. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini 1936 yılında bitirdi. 1936 – 1945 yılları arasında Emlak Kredi Bankasında, 1945 – 1950 yıllarında İstanbul Milli Basımevi tashih bürosu şefliğinde çalıştı. Son görevi Varlık Yayınevidir. Ziya Osman Saba 29 Ocak 1957 yılında vefat etmiştir.
Ziya Osman Saba Edebi KiÅŸiliÄŸi
Ziya Osman saba ilk şiirini yayınladığı zaman onyedi yaşında bulunuyordu. İlk şiirinin göründüğü Servet-i Fünun (1927) dergisinden sonra Meşale (1928), Varlık (1933), Ağaç (1936), Yücel (1938) dergilerinde yazdı. Yedi Meşale’den günümüz şiirine her gün biraz daha kuvvetlenerek girer. Aşk, doğa, insan sevgisi, çocukluk özlemi, ölüm, ev, aile, küçük mutluluklar, anılar, Tanrı’ya sevgi, alınyazısına rahatça bağlanış, huzurlu bir yaşantı, sürekli bir barış temalarını taze bir aydınlıkla mısra mısra işler.
ESERLERÄ° :
- Sebil ve güvercinler – (şiirler 1943)
- Geçen Zaman – (şiirler 1947)
- Germine Lacerteux – (Concourt Kardeşler’den çeviri roman 1949)
- Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi – (hikayeler, 1952)
- Nefes Almak – (şiirler, 1957)
- Değişen İstanbul – (hikayeler, 1959)
UMRAN NAZİF YİĞİTER HAYATI ESERLERİ
Yayın Tarihi: 05 Ekim 2009 Pazartesi Saat: 7:12Cumhuriyet sonrası hikayeciliÄŸimizin öncülerinden Umran Nazif YiÄŸiter 21 Mart 1915 yılında Ä°stanbul’da doÄŸmuÅŸtur. Babası doktor Nazif Beydir. Ä°lk öğrenimini Isparta’da 1927 yılında, orta öğrenimini Ä°stanbul Pertevniyal Lisesinde 1933 yılında bitirdikten sonra, Ä°stanbul Ãœniversitesi Hukuk fakültesinden mezun oldu 1936 yılında. Savcılık, yargıçlık görevleri ile Konya ve Zonguldak’ta bulundu (1937-1943). Ä°stanbul’da serbesy avukatlık yaptı (1943-1950). Demokrat Parti Konya Milletvekili seçildi (1950-1954); milletvekilliÄŸinden ayrılarak Ä°stanbul ikinci noterliÄŸine geçti (1954). Umran Nazif YiÄŸiter 28 Aralık 1964 yılında vefat etmiÅŸtir.
Umran Nazif YiÄŸiter hikayelerinde yaÅŸadığı hayatı yansıtır. ÇocukluÄŸu babasının sıhhiye müdürlüğü dolayısıyla Mersin, Silifke, Denizli, Ä°sparta, Manisa, Ä°zmir bölgelerinde geçer. Ä°leride yaÅŸayacağı hayatla bu çocukluk anıları onu Sabahattin Ali’nin izinde yürütür. Toplum yaÅŸantımızdaki dengesizlikler sosyal konular onun için canlı bir laboratuvar olur. ” Gerçekçi yeni hikaye” nin öncüleri arasındadır. Genellikle yerli renkleri, yüzeyden derinleÅŸen ölçülü bir toplumculukla ÅŸiirsel bir duygulukla, ironili bir gerçekçilikle anlatır. yaÅŸar Nabi’ye göre Umran Nazif ” Bekir Sıtkı’yla birlikte gerçekçi hikayeyi iki ayrı koldan sürdürüyorlardı. Sait Faik’ten büsbütün ayrı Orhan Kemal’leri, YaÅŸar Kemal’leri haber veren bir yolda zamanlarına göre hayli baÅŸarı ile ilerliyorlardı.
Umran Nazif YiÄŸiter; ilk hikaye biçimli yazısı ” Çocuk Sesi” dergisinde yaınlandığı zaman onbeÅŸ yaÅŸlarındadır. Zongulkadk yılları hikayeciliÄŸinin en güçlü çaÄŸlarıdır. ” Semine Meral” takma adıyla “Yeni Zonguldak” ocak haftalık gazetelerinde devamlı fıkra, makale , hikaye, roman yazar. Ayrıca ” Cumhuriyet, Tan, Ulus” gezetelerinde ” Varlık, Yurt ve Dünya” dergilerinde yazılar gönderir (1936-1943).
ESERLERÄ° :
HÄ°KAYE :
Kara Kasketli Amele (1933)
İçimizden Birkaçı (1941)
Tango’nun Ölümü (roman, 1942 Zonguldak ocak dergisi)
Yaşamak İçin (1948)
Gar Saati (1951)
Tepedeki Ev (1954)
Aşk Üçgeni (1962)
« Previous Entries