You are here: Melodi Akçay » Posts Tagged ‘insan’
BAK BAKALIM BELKİ GÖRÜRSÜN
Güzellik bakan gözdedir derler ya, kim söylemişse bu sözü ağzına sağlık. Yol boyunca yürüyorum, ya da bir bankta oturuyorum. İnsanların birbirlerine karşı davranışlarını izliyorum. İnsanların bakışları dikkatimi çekiyor. Birbirlerine karşı soğuk, alaycı ve üstün görme şeklinde bakışlar var seziyorum. Çeşit çeşit bakışlar. Kimisi göz ucuyla süzmeler, kimisi gözlerinin içerisine dimdik bakmalar, kimisi acıyarak bakmalar. Bu [...]
KADER DEFTERİ
Havalar ısındı. Penceremin önünden dışarıya bakıyorum. İçimde bir sessizlik var, sanki konuşuyor benimle. Hissediyorum. Her şeye alışıyormuş insan. Gitgide anlıyorum. Kaderini bile yaşamaya alışıyormuş. Öyle bir an geldiğinde yaşadıklarına kader diyebiliyormuş. Yine ilkbahar geldi. Baharla birlikte kuruyan ümitler, yapraklar gibi yeniden yeşerdi. Zaman ne çabucak geçiyor. Daha dün gibi değil miydi yaşadıklarımız? Yaşadığı kötü olaylara [...]
ÖZÜR DİLEMEK ERDEMLİKTİR
İnsanoğlu sanırım yaradılışı itibariyle “Özür Dilerim” sözünü hayatından büyük bir ölçüde çıkarıyor. Kimi zaman görmemezlikten geldiği gibi, sanki bu söz hiç var olmamışçasına yok sayıyor. Oysa bir “Özür Dilerim” sözü ne insanı alçaltır, ne de yükseltir. Sadece insanı insan yapar. Çoğumuzun hayatında bu söz yoktur. Ya cesaret edemeyiz, ya da söylediğimiz anda alçaldığımızı, eğer özür [...]
KÜÇÜK BİR CESARET
Çoğu insan yaşantısının bir yerlerinde beyninin ve bedeninin ulaşabileceği en üst, en uç noktayı merak ederek yaşar veya sınırlarını zorlamaz. Bazen öyle bir an gelir ki, günlük yaşantımızın monotonluğundan sıkılıp kendimizi zorladığımız, bu dinginlikten, rutinlikten kurtarabildiğimiz nadir zamanlar oluyordur. Bir şey yapmakla yapmamak, monotonluktan kurtulmakla kurtulmamak arasında gidip geliriz. Bu rutinlikten kurtulmak, sıyrılmak istediğimiz anlarda [...]
BİZ HEP İNANDIK, HEP GÜVENDİK
Sanırım bazı pişmanlıklar bir şeylere inanmakla, güvenmekle başlıyor. İnanç ve güven bizleri şu hayatta yanılmadan yaşamamıza sebep olan duygularımızdandır. Benzer anlam ifade ediyor olsalar da bünyelerinde, yaşadıkça anlamları farklılaşıyor. Hayatımız boyunca nelere, kimlere inanmadık, güvenmedik ki… Birçoğunda yanıldık, bir çoğunda inancımızı kaybetmedik. İnandıkça, güvendikçe hayata sımsıkı bağlandık. Fakat, bir kere inançsızlıkla tanıştığımız anda, hayata hemen [...]
FOTOĞRAF VE RESMİN YANSIMASI
Bir arkadaşım var, fotoğraflarla resimler arasındaki farkı ayırt edebilen. Fotoğraf makinesiyle fotoğraf çekmeyi çok seven. Onunla olan sohbetlerimde fotoğraf ve resim arasındaki ince nüansları tek tek ayrıntısına kadar anlatan ve bilen bir yapıya sahip. Resimden daha çok tam bir fotoğraf tutkunu. Fotoğraftaki gerçekle, resimdeki gerçeğin farklı olduğunu savunan bir yapıya sahip. Fotoğraf makinesiyle tam bir [...]
HAYATTAN İNSAN MANZARALARI
Yürüyorum, hayata doğru yine yol alıyorum. Ah! Şu kavanoz dipli dünya. Yine yapıyor yapacağını, yaşatıyor çelişkilerini. Bir yanda zenginlik, diğer yanda yoksulluk. Bir yanda iyilik, diğer yanda kötülük. Birbiri ardına peşi sıra geliyor. Keşmekeş yaşamlarla dolu bir hayat. Hayatı izliyorum. İnsanlar üzerindeki çelişkili etkilerini görebiliyorum. Sokağın bir köşesinde, sabahın bu vaktinde, hüngür hüngür ağlayan, [...]
YAŞAMIM İKİ YÜZÜ
Cadde boyunca uzanan cafelerden birinde oturuyorum. Gözlerim, caddeden gelip geçen insanlara takılıyor. Her biri, birbirinden farklı görünümde. Ama, aslında özünde hepsi aynı. Sadece onları birbirlerinden farklı kılan, giyinişleri, yaşamları ve sahte tavırları. Tam karşımda çiçek satan bayanlar var. Perperişan görünüşleri, solgun ve yılların izlerini taşıyan yüzleri, umutsuzca bakan gözleri ve sevimli halleri. “Bir çiçek alır [...]
İYİLİĞİN BEDELİ
Gecelerden birinde bir adam, at arabasınla bir şeyler alıp sattıktan sonra, kasabasına dönmek üzere yola çıkmış. Sattıklarının karşılığında aldığı parayla da evine bir şeyler almış. O gün fazla bir satış yapamadığı için üzgünmüş. Başka geceler normalde kasabasına daha erken dönermiş. Ama, bu gece, başka köylere de uğradığı için geç kalmış. Kasabasına yaklaştığı bir sırada, atlarının [...]
PATİKA YOLUNDAKİ SAKLI CENNET (HİKAYE)
Zamanın birinde yemyeşil, bir orman içerisinde yürürken, bir patika yolu çıktı karşıma. İçimden bir ses, bu patikaya doğru gitmelisin diyordu. Bir anda o sese kulak verip, patikaya doğru giderken buldum kendimi. Patikada yol alırken, etrafımı sarmış olan ağaçların karanlığı ürpertiyordu beni. Patikada çalılık ve karanlık hakimdi. Korkuyordum. Ama, yine içimdeki ses git diyordu. Patika yolu, [...]