You are here: Melodi Akçay » Posts Tagged ‘karanlık’
GRİ HAYATLARDA KAYBOLMAK
Yağmurlu bir akşamda, camdan dışarı bakıyorum. Karşımda duran bir ben var. Bana dikkatlice bakıyor. Gözlerini gözlerimden kaçırmadan. Ürkek, mahsun ve pişman bir şekilde. Ağlamak istediği gözlerinden belli oluyor. Gözleri dolmuş boncuk boncuk gözyaşları akmak üzere, gözpınarlarının ucunda bekliyor. Bakışlarında bir hüzün, bir mahsunluk ve bir pişmanlık var. Gözlerindeki hüzün içimi yakıyor. Sanki, neden diye sorguluyorlar. [...]
FARKINA VARDIM
Kuşları oldum olası sevdim Sonbaharda göç etmeleri Havada çığlık çığlığa ötüşen sesleri Güneşte yere düşen gölgeleri Göğe doğru özgürce süzülerek Kanat Çırpışları Kuşların en sevdiğim yanı Doglardan köpek sesleri geliyor bu gece Suskun ve ağır bir hava var Bu suskunluk hoşuma gidiyor Kuşlar alacakaranlıkta terk etti bu şehri Fakat bir kuş çıkıyor Gecenin karanlığında Eski [...]
SERSERİ RUHLAR
Vakit gecikmişti. Çoktan gitmeliydim. Bu kezde son defa iyi geceler diledim eski dostlara. Belki baharda yine gelirim. Ve, valizimi alıp koyuldum yollara. Rastgele dedim hayata yine bir sonbaharda. Üşümüştüm. Hem de çok üşümüştüm. Şiddetli esen rüzgarın yakıcı etkisi tenimde dolaşıyor, vücudumu kaşındırıyordu. Yarım saat kadar yürüdüm yollarda. Kimsecikler görünmüyordu etrafta. Bu, dostlarımı kimbilir kaçıncı terk [...]
ALACAKARANLIK KUŞLARI
Alacakaranlık bütün sokağa yayılmıştı. Yalnız sokağın değil, tüm insanların sesi susmuştu. İşin garibi; içim huzur doluydu. Aydınlıkla karanlık arasında gecenin geldiğini müjdeleyen alacakaranlık kuşları, bu gecede hazırlanıyorlardı gündüzü terk etmeye. Karanlık siyah bir gölge, alacakaranlık kuşları siyahlığın umuduydu. Haydi! bu gecede yeşertin içimdeki umutları alacakaranlık kuşları! Susmayın! Çığlık çığlığa ötüşün! Cıvıldaşın! Göremiyorum sizi ama; biliyorum [...]
HAYAL KURMAK BEDAVA
Bir ağustos akşamıydı Serin ve rüzgarlı Simsiyah bir manzara duruyor karşımda Ateş böceği gibi yanıp sönüyor Siyahlığı aydınlatıyor evlerin lambaları Koca bir kara bulut Gökyüzünün sularında yüzüyor Bir kadın suratı var bulutta Yirmili yaşlarının başında Kah güzel, kah değil Çiçekli ipekten bir elbise giymiş üstüne Nede hoş duruyor bedeninde Yüzü güneşe benziyor Sende dinle dostum [...]
HAYALLERİN ÇÖKÜŞÜ
Yalnızlık bir gün dolaşırsa gönül bahçelerinde Upuzun karanlık yollar Sır olmuş çıkmazlarda beklerse önünde İstemediğin düşünceler aniden hızla büyürse içinde Düşlerinde mutluluğa hasret kalmış bir benlik hissedersen Güldüğünde ne zaman ağlayacağını merak edersen Hep bir telaş içerisinde geçerse günlerin Anlaşılan Ne gözlerindeki, nede yüreğindeki özlem bitecektir. Bir şeyleri değiştirebilirim Bu karanlıklardan Bu yalnızlıklardan kurtulabilirim dedikçe [...]
KORKULARIMIN GÖLGESİNDE
Kış kapımı çalmakta ve matem rüzgarları sanki, tanıdığım haberciyi yollamak üzere. Yağmurlar başladı. Bütün çabalarım fırtınayla sele karışarak yok olmak üzere. Gölgem misali peşimde biri var sanki. Korkularımın gölgesinde yaşıyorum. Beni izliyor. Ne yaptığımı, ne düşündüğümü biliyor sanki. Nefes alışımı bile takip ediyor. Kulaklarımda çınlıyor gölgemin sesi. Rüya mı bu gördüklerim, rüya mı bu hissettiklerim. [...]
HAYATLA SON TANGO
Ağlıyordu bir yürek boş bir oda içerisinde, kapana sıkışmış bir fare gibi bekliyordu, engelleri aşamıyordu, karanlık içerisinde dört dönüyordu sıkıştığı yerde, hayatla son tango yapıyordu. Çabalıyordu kurtulmak için, engelleri yıkmak, kaçıp kurtulmak istiyordu. Bekliyordu hep, hayalleri, umutları gerçekleşecek diye. Hep bekliyordu bu yürek. Güneş bir gün doğacak, bulunduğu odanın penceresinden içeri usulca sızacak, aydınlatacaktı kafes [...]
GİRDAP ÇIKMAZI
Yağmurlu bir gecede ıslak, gri, siyahlık hakim bir sokakta, yolda tenekeler içerisinde; eskimiş, ahşap ve taştan evlerin alt katında ateş yakarak ısınan insanlarla, sanatsal bir filmin içerisindeki gibi duygularla, duvarlarla, evlerle, kaldırımlarla bu sahneyi paylaşıyorum. Bir korku, tuhaf bir duygu var sadece yüreğimde. Karışık düşünceler, duygular var. Yaşamlarla birlikte. Kaos hakim. Anlayamıyorum. Farkına varamıyorum. Bu [...]
KARANLIK GECELERİ SEVEMEDİM
Karanlık geceleri oldum olası sevmem. Hüzne, yalnızlığa bir adım daha yaklaştırır beni. Şu hayatta, baş başa kaldığım acizliklerimi, çaresizliklerimi hatırlatır bana her seferinde. Ağır ağır çöker omuzlarıma. Sımsıkı kesilir omuzlarım. Birden, güçlü bir ağrı girer. Sancılanırım. Başımı sağa sola çevirmek, ağrıyı yumuşatmak isterim. Yılların yorgunluğu ve gecenin karanlığı bir türlü geçirmez sancılarımı. Karanlık, hep bilinmeyenlere [...]