ÇOCUKLUĞUMU GÖRÜYORUM
Yayın Tarihi: 23 Mart 2009 Pazartesi Saat: 8:20
Yakalamak istiyorum zamanı
Çocukluğum kaldı ellerinde
Koşamıyorum, gülemiyorum
Zaman ağlatıyor beni
Çocukluğumu yakalayamıyorum
Uzanıyorum tutmak için
Ellerim yetişmiyor
Zaman çocukluğumu bana geri vermiyor
Boş arsalarda top oynayan
Çocukluğumu görüyorum
Üzerinde çiçekli basma pijaması
Ayağında naylon pembe terliğiyle
Koşturuyor sokaklarda umuda doğru
Yüzünde hep bir gülümseme var
Görüyorum
Yarınların ne getireceğinden habersiz
Korku nedir? Yalnızlık nedir?
Bilmiyor
Zamana sesleniyorum
Çocukluğumu geri ver
Duymuyor, o hızla akıyor
Son bir kez daha uzatıyorum elimi
Zaman, çocukluğumu bana geri vermiyor
Yazan : Melodi AKÇAY
KARANLIK GECELERİ SEVEMEDİM
Yayın Tarihi: 04 Şubat 2009 Çarşamba Saat: 8:03
Karanlık geceleri oldum olası sevmem. Hüzne, yalnızlığa bir adım daha yaklaştırır beni.
Şu hayatta, baş başa kaldığım acizliklerimi, çaresizliklerimi hatırlatır bana her seferinde.
Ağır ağır çöker omuzlarıma. Sımsıkı kesilir omuzlarım. Birden, güçlü bir ağrı girer. Sancılanırım. Başımı sağa sola çevirmek, ağrıyı yumuşatmak isterim. Yılların yorgunluğu ve gecenin karanlığı bir türlü geçirmez sancılarımı.
Karanlık, hep bilinmeyenlere kucak açar.
Cevabını bilmediği sorular sordurtur yüreklere.
Karanlık; hırsız gibidir. Çalar hayatlardan.
Karanlık; Issız, uçsuz bucaksız bir yol gibidir
Her günün akşamında, tekrar yaşatır kendini. Onun karşısında hala dimdik durabiliyorsan; sen güçlüsün demektir.
Ama, çaresizce korku taşıyorsan; karanlığa yenildin demektir.
Eğer, yalnızsan geçmişinle el ele gelir
Hatırladığın güzel bir geçmişin varsa karanlık gecelerde mutlusun demektir.
Çaresizlik içerisinde geçen yılların varsa, senin başında gardiyan gibidir.
Karanlık; örümcek gibidir. Sinsice örer ağlarını gecenin içinde. Ağlarına takılırsın, zaman geçtikçe farkına varırsın.
İşte! Böyle karanlık gecelerde, tarifi anlamsız duygular esmeye başlar içimde.
Bir şarkının hep aynı nakaratı takılıdır dilimde.
“İçimde bir pişmanlık gözlerimde yaş
Yüzümde yasak duyguların verdiği garip telaş”
Bu kısmı, bambaşka yaşanmamış duygulara götürür beni
Yasak duygular kısmını hep garip olarak değiştiririm söylerken nedense. Bana o anda daha anlamlı gelir.
Karanlık; hayatın solmuş sarı yüzlerini önüme getirir. Görmek istemem, o inadına gösterir. Bencillik, kötülük uzaklaşır. Yerine en siyah yalnızlık gelir. Yalnızlık; vicdan ve pişmanlık duygusunu da alarak başlar beni sorgulatmaya.
Her gece başlarım onunla konuşmaya. Yapma!
En zayıf anımda vurma beni. Aydınlık gibi bazı şeyleri ört, insana duygularını fark ettirmeden yaşattır. İnsanı tek başına koyma! Aydınlık gibi kalabalık ol derim.
Karanlık gizemlidir. Saklı kalmış duyguları da; ortaya aniden çıkarıverir
Yıllarca; içimizde sindirmiş olduğumuz duyguları, bırakır yüreklere…
Karanlık; koskoca bir okyanusta bırakmıştır beni…. Hadi! Şimdi kıyıya varmak için; Der! asıl küreklere.
Yazan : Melodi AKÇAY
« Previous Entries Next Entries »