YILKI ATLARI GİBİ ÖZGÜRÜM
Yayın Tarihi: 01 Şubat 2012 Çarşamba Saat: 12:00Yılkıya bırakılmış atlar misali, dikenli telleri çoktan aştım, çayırlara doğru koşmak üzereyim. Bambaşka bir hayata kucak açtım. Bu hayat, beni bekliyor. Özgürüm artık. Nereye gideceğimi biliyorum. Bir rota belirledim kendime. Çizdiğim bu rotada eğri, büğrü olmadan, yalpalamadan özgürce koşacağım. Yolumu buldum. Bu yolda düşmeyeceğim.
Özgürce yaşayabileceğim, çayırların kenarlarında dikenli teller olmadan. Hiçbir şeyin beni kısıtlamasına izin vermeden. Özgürlüğün, nasıl bir duygu olduğunu zincirlerimi kırdığımda ve dikenli telleri aştığımda anladım. Esaretlik, yol ayırımında kalmak çok zormuş.
Yeni bir dünyaya ilk adımımı attım. Korkmadan, büyük bir cesaretle. Bu günü çok beklemiştim. Yıkmalıydım artık ördüğüm ve başkalarının örmüş olduğu duvarları içimde. İstediğimi yaşamalıydım. Başkalarının yaşamına ve benim yaşamıma başkaları zarar vermeden. Başkalarının istediği hayatı yaşamamalıydım, köşeye sıkıştırılmamalıydım.
Alabora olmuş yürekle yaşanmıyordu. Şimdi, yılkı atları gibi, çayırlarda koşup, rüzgarla yarışacağım. Ve, rüzgar yardımıyla belirlediğim o rotaya doğru, dört nala koşacağım. Arkamda tozu dumana katacağım..
Koşan bir atın yelesi gibi, saçlarımı rüzgara bırakacağım. Bunca zaman bana yüklenen yükleri, bir solukta atıp özgürce haykıracağım. Sesimin yankısını rüzgara bırakıp, özgürlük peşinde koşan, başka yüreklere yollayacağım.
Yılların yorgunluğunu bir kalemde atıp, genç bir tay gibi, hiç yorulmamışçasına sevinçten naralar atacağım. Beni, bunca sene esir eden, dizginlerimi tutan ellerin olmamasına, özgürlük diyeceğim. Ve bugüne kadar özgürlük peşinde koşan başka, yüreklere karışacağım. Merhaba! Sınırsız, engelsiz ve dikenli tellerin olmadığı dünya.
HOYRAT MEVSÄ°MLER
Yayın Tarihi: 30 Ekim 2009 Cuma Saat: 8:31
Her mevsim hazan yaprakları dökülür gibi
Bir haber yollarım hoyrat mevsimlere
Serseri rüzgarlarla beklerim
Suskun ve sessiz
Her ÅŸeyden habersiz
Yüzümü çeviririm avare mevsimlere
Ayrılmaz kapımdan serseri rüzgarlar
Üfürür, üfürür, savurur beni öteye atarlar
Bir hüzün kıvılcımı bağrımı yakar
Gün görmemiş yanık bağrımla
Ben aÄŸlarken
Güler etrafımdaki vicdansızlar
Hiç yorulmam, hiç usanmam
Ne deyim bu süreçte hayatta bir imtihan
Şükrederim Yaradan’ıma
Derdimi kimseye anlatamam
Hüzünden, özlemden bahsedemem
Sevdiğim benden bir adım uzakta dururken
Gayrı sevdiğim
Sen benden uzakta ol!
İyi ol! Sağlıklı ol!
Başlarız yeniden kaldığımız yerden
Hoyrat mevsimler durulurken
Yazan : Melodi AKÇAY
« Previous Entries