Origami İle Tren Yapımı (Flash)
Yayın Tarihi: 19 Nisan 2012 Perşembe Saat: 11:30Origami İle Tren Yapımı (Flash)
Kara Tren
Yayın Tarihi: 18 Nisan 2012 Çarşamba Saat: 23:00Kara Tren
Evvel zaman içinde bir orman varmış. Bu ormanın kenarından tren yolu geçermiÅŸ. Her gün bir tren kasabadan kente giderken bu ormanın yamacından geçermiÅŸ. Ormandaki hayvanlar treni çok severlermiÅŸ. Tren ormanın kenarına gelince düdüÄŸünü öttürür haber verirmiÅŸ: Düüüüüütt!.. O zaman hayvanlar ormanın kenarına koÅŸarlarmış. TavÅŸanlar kulaklarını, sincaplar kulaklarını sallayarak onu selamlarmış. Çiçekler bile baÅŸlarını sallar, kuÅŸlar onunla yarışırlarmış. Trende keyifli keyifli çuf, çuf çuf çuf eder, puf puf puf diye dumanını çıkararak geçer gidermiÅŸ. Bir gün kara karga, ?Aman bıktım bu trenin sesinden? diye düÅŸünmüÅŸ. Kargaların kendi sesleri çirkin olduÄŸu için olacak, trenin sesini, güzel düdüÄŸünü sevmemiÅŸ bizim kara karga. Sonra da gidip trene ÅŸöyle demiÅŸ: ?Biz senin sesini sevmiyoruz öttürüp durma.? Tren bu iÅŸe çok üzülmüÅŸ. ?Beni seviyorlar sanıyordum? demiÅŸ. Ertesi günü ormanın kenarına varınca her zamanki gibi düdük çalacakmış, ama karganın söyledikleri aklına gelince düt demiÅŸ kesmiÅŸ düdüÄŸü. Sonra da kimse duymasın diye çok, ama çok yavaÅŸ geçmiÅŸ gitmiÅŸ: Çuf, çuf, çuf, puuuuff? dumandan anlamış ormandakiler trenin geçtiÄŸini hemen koÅŸmuÅŸlar ama yetiÅŸememiÅŸler. Tren o kadar yavaÅŸ gitmiÅŸ ki kente geç gelmiÅŸ. Makinistler merak etmiÅŸler. Acaba bir arıza mı var diye. Oysa tren yavaÅŸ gittiÄŸi için gecikmiÅŸ. Ertesi gün tren ormanın kenarına gelince düdüÄŸünü hiç çalmamış. Sonra da ?düdük çalmadan, ormandakileri görmeden ne diye gideyim, hiç gitmem? demiÅŸ. Orada kurmuÅŸ kalmış. Kentte beklemiÅŸler. Tren gelmemiÅŸ. Makinistler ?Dünden belli oluyordu, arıza yaptı herhalde? demiÅŸler. Yeni bir lokomotif çıkarmışlar ve treni kasabaya geri çekmiÅŸler. Ertesi günü trene bakmaya karar vermiÅŸler. Bu sırada ormandakiler toplanıp aralarında konuÅŸmuÅŸlar. Treni özledik ne yapsak, diye düÅŸünmüÅŸler. KuÅŸlar aÄŸlamışlar. Bize darıldı diye üzülüyorlarmış. Kara karga olanları görünce yaptığı yanlışı anlamış. ?Sanırım siz seviyordunuz. Oysa ben ötmemesini söyledim. Ama üzülmeyin gider kendim anlatırım.? demiÅŸ ve ormanda herkes seni çok seviyor ve sen geçmediÄŸin için üzülüyorlar. Kara tren bunu duyunca çok sevinmiÅŸ. ?Yarın geleceÄŸim git söyle? demiÅŸ. Ertesi gün makinistler gelmiÅŸler. Trende hiçbir arıza bulamamışlar. Çok ÅŸaşırmışlar. YaÄŸlanması gerektiÄŸini düÅŸünmüÅŸler. Treni bir güzel yaÄŸlamışlar. Sonra da yola çıkarmışlar. Tren koÅŸa koÅŸa ormana gelmiÅŸ. Gelince de uzun bir düdük çalmış. Düüüüüüüüüü?üüüüüü?..üüüüüüüt. Sincaplar, tavÅŸanlar, kuÅŸlar koÅŸmuÅŸlar trene, trende gene çuf çuf çuf, diye keyifle giderken puf puf puf, diye dumanını taa göklere salmış. O gün kente tam vaktinde varmış ve bir daha hiç bozulmamış.
« Previous Entries