TURGUT UYAR HAYATI ESERLERİ ŞİİRLERİ

Günümüz ÅŸairi Turgut Uyar 4 AÄŸustos 1927 yılında Ankara’da doÄŸmuÅŸtur. Konya askeri Ortaokulu, Bursa Askeri Lisesi (1946), 1947 yılı Askeri Memurlar Okulu öğrenimlerinden sonra, Posof (1946-1952); Terme (1952-1954); Ankara (1954-1958) ÅŸehirlerinde personel subayı olarak çalıştı. Posof’ta görevli bulunduÄŸu sıralarda ” Kaynak” dergisince düzenlenen ÅŸiir yarışmasında ikinci gelmesi, ÅŸiir çalışmalarına kuvvet verdi (1948).

Varlık (1950-1955); Yenilik (1955-1957), Yeditepe Pazar Postası (1957-1959); Dost, Değişim, Dönem (1963-1965); Türk Dili, Papirüs (1966-1968) dergilerinde yazdı.

Personel subaylığından ayrılması üzerine (1958); sivil memurluÄŸa geçti. Türkiye Selüloz ve Kağıt sanayii Ankara Åžubesinde çalıştı. 1969 yılında emekli olnuca Ä°stanbul’a yerleÅŸti. ” Türkiye Yazarlar Sendikası” genel sekrete yardımcılığına seçildi (1974). Turgut Uyar 22 AÄŸustos 1985 yılında Ä°stanbul’da vefat etmiÅŸtir.

Turgut Uyar; insan duygularındaki karmaşıklığı, bireysel özgürlüğü yansıtan, izlenimci, gerçeküstücü ÅŸiirleri ile tanındı. Ä°nsan gibi, ÅŸiirinde çıkmazda olduÄŸunu, sanat yapıtlarında fayda aramanın gereksizliÄŸini savunur. Şöyel der ” Alışılmış ÅŸiir ortamında yeni biçimler arıyoruz. Åžiir kelimesini anlayışımız deÄŸiÅŸiyor sık sık. Bütün mesele kelimelerin macerası”. Zamanımız Türkçesini en güzel kullanan ÅŸairler arasındadır. Åžiir üstüne deneme yazılarıda vardır.

ESERLERÄ° :

ŞİİR :

Arz-ı Hal (1949)
Türkiyem (1952)
Dünyanın En güzel Arabistanı (1959)
Tütünler Islak ( 1962, yeditepe 1963 şiir armağanı kazandı)
Her Pazartesi (1968)
Divan (1970)
Toplantılar (1970-1973 yılı notları, 1974)
Evrenin Yapısı Lucretius’tan Tomris Uyar’la çeviri 1974; Türk Dil Kurumunun çeviri ödülünü kazandı 1975.
Kayayı Delen İncir ( şiirler 1982; Behçet Necatigil şiir ödülünü kazandı 1982)