UÇURTMANIN DANSI

Bir süre dinlendi küçük uçurtma. Yenilmedi bu kez gri bulutlara. Sonra, tekrar var gücüyle uçuştu mavi havada. Bir oyana bir bu yana dalgalandıkça dalgalandı.

Sonra, hafifçe başını eğdi. İçine sığmayan duygularıyla, hafifçe esen meltem rüzgarı arkadaşıyla raksını yaptı. Mavi gökyüzünde, tek başına oradan oraya savrulup durdu küçük uçurtma. Sanki bir an duraklar gibi oldu ve yeryüzüne baktı. Gülümsüyordu. Dudaklarının kenarında gülümsemeye benzer hafif bir kıvrım vardı.

Evet! Evet! Onu uçuran saçları rüzgarda sarı baÅŸaklar gibi savrulan küçük kızın mutluluÄŸuna bakıyordu. Küçük kızın mutluluÄŸunu gördükçe, meltem rüzgarı arkadaşına “beni havada daha da savur bütün gücünle. Lütfen! Küçük arkadaşım mutlu oluyor; ona deÄŸiÅŸik, uzun zamandır tatmadığı duyguları tattırmalıyım diyordu” sevinçle.

Sonra bir sessizlik, durgunluk oldu havada rüzgar esmiyordu. Öylece kalakaldı havada küçük uçurtma. Sonra, meltem rüzgarı aniden yine çıktı ortaya, bütün gücüyle uçurdu onu havada. Yelken açtı küçük kızın mutluluklarına.

Savur beni dedi rüzgar, savrulabildiğim kadar gideyim yeni umutlara. Getirebildiğim kadar getireyim küçük çocuklara. Sınırlarım olmasın, küçük arkadaşım gibi kahkahalar atayım. Sonra bir şarkı mırıldan raks edeyim. Sonrası yok düşlerimde; zaten hiç olmadı ki! Sadece yaşayım ve yaşatayım düşlerimde.

Sen estikçe rüzgar! ben hayallerime yeni hayaller ekliyorum. Hayallerinde gerçekleşebileceğini seni tanıyınca anladım.

Bak! Görüyor musun? Küçük arkadaşım ne kadar da mutlu. Oysaki biraz önce çok ağlıyordu. Susturmak neredeyse imkansızdı onu. Şimdi benimle birlikte hayallere, umutlara doğru gitmekte. Mavi dalgaların arasında umuda doğru ip çekmekte.

Güneş yansıtmış gölgemi yere bak! Görüyor musun? Diğer küçük çocuklar gölgemin peşinde. Koşturuyorlar sonsuz umut ve neşe içinde. Mutluluk tohumları serptin güneşli bir günde gökyüzünden küçük arkadaşım ve diğer çocukların yüreklerine.

Yazan : Melodi AKÇAY