YERDEN YERE VURDUN BENİ(ŞİİR)

Koskoca dünyamı zindana çevirdin
Ne çocukluğumu yaşadım
Ne gençliğimi
Bozuk para gibi harcadın
Yerden yere vurdun beni

Nerden buldun beni
Keşke bulmaz olaydın
Cahildim, küçüktüm
Hayatı tanımıyordum
Senin sözlerine kandım

Sen ise Büyükşehirde yaşamıştın
Bütün aşk oyunlarını biliyordun
Aşkımı ve sevgimi
Kumar masalarındaki gibi
Harcayıverdin
Yerden yere vurdun beni

Oysa sen ava çıkmışsın
Sen avcı, ben ise avmışım
O gün şansına ne düşerse diye
Şansına oltana ben yakalanmışım
Daha, ilk günde
Yerden yere vurdun beni

Ben canım dedim
Sen ise, canın çıksın dedin
Ben özgür olmak
Beraber bir hayatı paylaşmak istedim
Sen ise her seferinde, yüreğimle birlikte
Beni kelepçeledin

Ben ak dedim
Sen ise, kara dedin
Ben sevgi dedim
Sen ise, para dedin
Ben sana deÄŸer verdim
Sen ise, yaÅŸamama bile izin vermedin
Çelme takıp tökezlettin
En sonunda düşürüp
Yerden yere vurdun beni

Bende umut, sende umutsuzluk
Bende sevgi, sende nefret
Bende merhamet, sende yok etme
Bende anlayış, sende kaçış
Bende doÄŸru, sende yalan
Bende sen ve ben, sende ise
Sadece sen vardı

Ben ölüyordum
Sen gülüyordun
Şimdi sevinme zamanın
İstediğin kadar gülebilirsin
Yaşayan bir ölüye çevirdin
Yerden yere vurdun beni